Anvil SFX interfejsu

Anvil SFX interfejsu to zestaw 6 dźwięków zbudowany z nieharmonicznych składowych, które nie chcą ułożyć się w szereg harmoniczny. Ma brzmieć jak uderzona stal — ostrze, umbo tarczy, pusta rura, a każdy klip zsyntetyzowano od zera pod tę paczkę — żadnego materiału samplowanego, żadnej zawartości z bibliotek, żadnego wyjścia modelu — i to właśnie sprawia, że można go bezpiecznie przekazać na licencji, z którą naprawdę da się wydać grę.

Dwa rozstrojone oscylatory w stosunku 2.76 plus modulacja pierścieniowa dają metalicznemu uderzeniu jego dudniący charakter, a ogon długości płyty go niesie. To jedyna cecha, której zwykła sinusoida nie podrobi.

Dźwięki interfejsu słychać częściej niż cokolwiek innego w grze, więc ten zestaw jest celowo cichy i krótki: nic nie dzwoni po geście, który je wywołał, i żadne dwa klipy nie siedzą w tym samym rejestrze, więc kliknięcie spadające na najechanie nigdy nie zamienia się w jeden rozmazany szum.

Zestaw obejmuje 6 plików o łącznej długości 2.8 sekund, od 338 ms (select) do 0.62 s (alert). Poziomy są zestrojone: każdy klip osiąga szczyt -1 dBFS, z ciszą przyciętą po obu stronach i wygaszeniem 5 ms, więc możesz wrzucić folder do jednej grupy miksera i ustawić jedną głośność zamiast wyrównywać je po kolei.

Pliki to mono 44.1 kHz, mastery WAV 16-bit z OGG Vorbis obok, w folderach wav/ i ogg/. Folder OGG waży 60 kB wobec 241 kB WAV-ów, więc wydawaj OGG, chyba że potrzebujesz źródła dokładnego co do próbki. Tak czy inaczej masterem jest WAV — sięgnij po niego, jeśli zamierzasz transponować albo dalej przetwarzać, bo ponowne kodowanie pliku stratnego po obróbce to źródło artefaktów.

Dobrze pasuje do walki akcji, broni science fiction oraz scenerii przemysłowych i fabrycznych.

Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 — Za darmo do użytku komercyjnego. Uznanie autorstwa obowiązkowe. Pełne warunki · Co to znaczy w praktyce