Mint Zestaw paneli — panele z paskiem tytułu i przyciski

Płaski design z promieniem ściągniętym niemal do zera. Jasna rodzina płaski używa narożników 20px i przycisków pigułkowych, bo celuje w rozgrywkę casualową; ta używa 8px i przycisków kwadratowych, bo ekran strategii to głównie wiersze, a hojny promień marnuje dokładnie tę szerokość, gdzie idą liczby. Nigdzie nie ma konturów ani cieniowania — głębia to trzy nałożone przebiegi cienia i nic więcej.

Dwa panele nine-slice — ramka okna z paskiem tytułu z narożnikami 8 px i wpuszczana ramka wewnętrzna z narożnikami 6 px — pokrywają niemal każde pole, jakiego potrzebuje menu: dialogi, siatki ekwipunku, tła list, podpowiedzi i panele statystyk. Pasmo tytułu jest wbudowane w górę panelu, więc nagłówek dialogu nie potrzebuje drugiego sprite'a ani ręcznego wyrównywania. Oba rozciągają się czysto do dowolnego rozmiaru, bo narożniki nigdy się nie skalują, a środek to wypełnienie płaski.

Na panelach siedzą cztery stany przycisku o prostych narożnikach: zwykły, hover, wciśnięty i wyłączony. Narysowano je na tej samej bazie 120×36 z narożnikami 6 px, więc podmieniasz teksturę w jednym widgecie przycisku i dostajesz całą pętlę interakcji bez przesuwania prostokąta. Stan wciśnięty opuszcza lico o dwa piksele i usuwa górny rozbłysk zamiast tylko przyciemniać, i to właśnie sprawia, że przycisk sprawia wrażenie klikniętego, a nie po prostu przekolorowanego.

Wszystko dostajesz dwa razy. Źródła SVG to pliki, w których zestaw narysowano — otwórz je, zmień sześć tonów niebieskoszary albo pojedynczy akcent mięta i wyeksportuj ponownie. Eksporty PNG są płaski, przezroczyste i wstępnie przeskalowane do 1x, 2x i 4x dla silników, które chcą bitmap, bez premultiplikowanej alfy i bez wypalonego cienia poza granicami sprite'a.

Creative Commons Zero 1.0 — Domena publiczna. Bez uznania autorstwa. Pełne warunki · Co to znaczy w praktyce