Paczki interfejsu

Kursory Sandbox

12 kursory myszy (voxel) do interfejsów w trybie jasny — pustynny piasek, akcent błękit nieba. SVG i przezroczysty PNG w 1x/2x/4x.

  • ui
  • svg
  • przezroczysty png
  • kursor
  • wskaźnik
  • celownik
  • mysz
  • voxel
  • voxel
  • voxel
  • jasny interfejs
  • budowanie
  • piaskownica
Arkusz z 12 kursory myszy (voxel) z rodziny Sandbox, rozłożonymi na szachownicy przezroczystości, z rozmiarami w pikselach wypisanymi pod spodem
podgląd 1600×739przezroczystość pokazana jako szachownica

O tej paczce

Kursory Sandbox to zestaw 12 kursory myszy narysowanych w stylu voxel, w którym każda powierzchnia to przednia ściana sześcianu z oświetloną górą i zacienioną prawą ścianą. Zawiera strzałkę i strzałkę z pierścieniem oczekiwania, wskazującą dłoń i kursor przesuwania, celownik i namiar na cel, kursory ataku, rozmowy i łupu, kursory zajętości, blokady i tekstu oraz kursor zmiany rozmiaru.

Gra, która rysuje własny interfejs, a potem zostawia na wierzchu kursor systemu operacyjnego, ma dziurę na środku ekranu — i to dokładnie w miejscu, na które gracz patrzy bez przerwy. Kursor jest też jedynym sprite’em bez kontroli nad swoim tłem: w ciągu jednej sekundy przechodzi po niebie, kamieniu, ogniu i ekwipunku.

Wytłoczenie jest prawdziwą geometrią, a nie cieniem: kąt światła nigdy się nie zmienia, na blok przypadają dokładnie trzy tony, a przednia ściana jest cofnięta, żeby sześcian mieścił się w granicach własnego sprite'a.

W obrębie tego stylu to jest odczyt Sandbox: interfejs w trybie jasny na palecie pustynny piasek z akcentami błękit nieba, zbudowany wokół pasma nagłówka wzdłuż górnej części ramki, przycisków fazowanych w 112x40, pasków pasmowych podzielonych na 12 segmentów i ikon dwutonowych na siatce 16px. To właśnie te wymiary tłumaczą, dlaczego dwie rodziny mogą dzielić styl graficzny, nie będąc wymienne: styl decyduje, jak rysuje się krawędź, a liczby decydują, do czego interfejs służy.

Każdy kursor niesie kontur z przeciwnego końca palety niż jego korpus i to właśnie utrzymuje go czytelnym na tle, o którym zestaw nic nie wie — ciemny kursor na ciemnej jaskini znika i żadna stylizacja tego nie naprawia. Punkt aktywny jest podany w tytule każdego sprite’a, a nie zostawiony domysłom: strzałka klika w 0,0, a celownik w swoim środku, i punkt aktywny przesunięty o trzy piksele to gra, w której gracz chybia to, w co celował.

Każdy sprite dostajesz jako edytowalny SVG i jako przezroczysty PNG w 1x, 2x i 4x, więc możesz wrzucić PNG prosto do silnika albo otworzyć wektor i zmienić kolor. Narysowany w tych samych wymiarach co reszta rodziny Sandbox, co oznacza, że ten zestaw i zestaw paneli Sandbox pasują do siebie bez skalowania któregokolwiek. Dobrze pasuje do gier voxel i klockowych.

Pobieranie

Bezpośredni link · bez rejestracji · bez strony oczekiwania
Pobierz ZIP26 kB

Komplet — źródła SVG, eksporty PNG w 1x/2x/4x, licencja i readme

Pliki zawarte w tej paczce
PlikFormatWagaPobieranie
Komplet — źródła SVG, eksporty PNG w 1x/2x/4x, licencja i readmeZIP26 kB Pobierz →
Kursor strzałki, punkt aktywny 0,0, edytowalny SVGSVG438 B Pobierz →

Jak używać

  1. Przy rejestrowaniu kursora weź punkt aktywny z tytułu sprite’a — strzałka i dłoń klikają blisko czubka, celownik i cel na środku.
  2. Użyj PNG 32 px jako kursora sprzętowego i trzymaj się całkowitego skalowania; kursor sprzętowy składa system operacyjny, a przy ułamkowej skali kontur mięknie.
  3. Przełączaj na kursory ataku, rozmowy i łupu ze swojego raycastu interakcji zamiast barwić jeden kursor, bo to sylwetkę gracz czyta w mgnieniu oka, a nie kolor.
  4. Kursor blokady dotyczy odrzuconej akcji, a nie nieaktywnej kontrolki — nieaktywny przycisk mówi to już własnym sprite’em, a użycie obu mówi to dwa razy.

Licencja

Creative Commons Zero 1.0 — Domena publiczna. Bez uznania autorstwa. Pełne warunki · Co to znaczy w praktyce